Een zero-day-aanval is een cyberdreiging die optreedt wanneer een kwaadwillende hacker kwetsbaarheden in uw softwaresysteem vindt en deze gebruikt om ongeautoriseerde toegang te krijgen tot uw WordPress-site voordat de ontwikkelaars de kwetsbaarheden kunnen verhelpen. Zero-day-aanvallen zijn gevaarlijk omdat de hackers er zelf van op de hoogte zijn; daarom zijn ze moeilijk te traceren.
Voorbeelden van een zero-day-aanval
2020: Apple iOS
Hoewel Apple iOS het veiligste smartphoneplatform is, is er een zero-day-kwetsbaarheid aan het licht gekomen waardoor gebruikers op afstand toegang tot het iPhone-systeem moesten krijgen.
Stuxnet
Malware heeft de uraniumverrijkingsinstallaties van Iran geïnfiltreerd, het industriële besturingssysteem geïnfecteerd en het nucleaire programma van het land ontwricht.
Sony: 2014
Een zero-day-aanval was gericht op Sony Pictures, waardoor het netwerk van Sony platgelegd werd en gevoelige en persoonlijke informatie uit bedrijfsgegevens en van medewerkers openbaar werd gemaakt. Zelfs kopieën van nog niet uitgebrachte Sony-films kwamen aan het licht.
Methoden om zero-day-aanvallen op Checkpoints te detecteren
1. Platform voor dreigingsinformatie
Bescherming tegen zero-day-aanvallen vereist toegang tot geavanceerde inlichtingen. Check Point's Threatcloud is 's werelds grootste database met cyberdreigingsinformatie en levert regelmatig analyses van 86 miljard transacties aan meer dan 100.000 Check Point-klanten.
2. Systemen voor dreigingspreventie
Deze methode houdt in dat de verkregen informatie wordt omgezet in actie om te voorkomen dat de aanval slaagt. Hieronder volgt een lijst met cruciale mogelijkheden voor dreigingspreventie, waaronder:
3. Inspectie op CPU-niveau
Het is een proces van spampreventie en codeondertekening waarbij kwaadaardige code wordt geblokkeerd voordat deze kan worden uitgevoerd of gedownload.
4. DNA-analyse van malware
Dit systeem detecteert malware voordat deze een doelsysteem bereikt.
5. Jachtcampagne
Gedragsanalyse kan hierbij helpen om de aanvaller te blokkeren en te identificeren.
Technieken voor het detecteren van zero-day exploits
1. Op statistieken gebaseerde detectie
Op statistieken gebaseerde detectie verzamelt informatie over zero-day exploits op basis van historische gegevens en gebruikt deze als basislijn voor veilig systeemgedrag. Hoe betrouwbaarder de gegevens, hoe nauwkeuriger de oplossingen kunnen zijn.
2. Detectie op basis van handtekeningen
Hier wordt de malware gedetecteerd met behulp van antivirussoftware. Deze software maakt gebruik van een bestaande database met malware-signaturen, die als referentie kan dienen bij het scannen van het systeem op virussen.
3. Gedragsgebaseerde detectie
Bij deze techniek wordt malware gedetecteerd door een basisgedrag vast te stellen op basis van gegevens over eerdere en huidige interacties met het systeem. Dit detectieproces werkt op één enkel doelsysteem en is bewezen zeer effectief te zijn in het detecteren van schadelijke software.
4. Hybride detectie
Het is het proces waarbij de bovengenoemde twee of drie technieken worden gecombineerd op een manier die de nauwkeurigheid van de detectie van zero-day exploits verhoogt. De meest effectieve techniek van de drie levert resultaten op.
Omdat zero-day-aanvallen lastig te detecteren zijn en de algehele prestaties van een website beïnvloeden, moeten ze tijdig worden opgemerkt. Als we investeren in cyberbeveiliging, is zero-day het meest cruciale aandachtspunt.
